Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Σκέφτομαι άρα Κοιμάμαι

-Κοίτα τον εαυτό σου.

-Θέλω καθρέφτη.
-Χωρίς καθρέφτη.
-Θέλω μάτια.
-Χωρίς μάτια.
-Θέλω χρόνο.
-Χωρίς χρόνο.
-Θέλω.

-Αυτό αρκεί.

Πριν κοιτάξω ήθελα να αλλάξω τη ζωή μου. Και καρφίτσωσα την απόφαση με μεγάλα γράμματα στον τοίχο μου: ΘΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.

Ωραία φαινόταν. Ακόμα και η γραμματοσειρά ήταν επιβλητική.

Μετά είπα να κοιτάξω.

Και μετά πάλι στον τοίχο. Γέλιο. Μόνο γράμματα. Γράμματα σε ομάδες που θυμήθηκα οτι τις λέμε λέξεις. Και μια πρόταση που δεν έβγαζε νόημα. Κάτι για μια αλλαγή μέσα στο τίποτα. Γέλιο. Και κάποιος που νομίζει οτι τον περικλείουν αποκλειστικά τα κύτταρά του και οι σκέψεις του. Πάλι γέλιο. Ξεκαρφίτσωσα την απόφαση και καρφίτσωσα μια άλλη.

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΤΡΥΠΗΣΩ ΤΟΝ ΑΕΡΑ
(και ίσως του φορέσω σκουλαρίκια)