Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Belle Epoque - Τώρα

Μια μικρή σκέψη.

Ζω γύρω στα 70 χρόνια. Όλα καλά μέχρι εδώ. Και ξαφνικά έχουμε κρίση. Και κάποιος μας λέει ότι αν είμαστε καλά παιδιά και κάνουμε κάποια πράγματα που θα αρέσουν σε κάποιους που ξέρουν κάποια πράγματα περισσότερα από μας τότε σε 20-30 χρόνια θα μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε. Έλα όμως που εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Ήμουν καλός μαθητής αλλά αυτά τα μαθηματικά δε μου βγαίνουν. Γιατί όταν τελειώσει αυτή η κρίση εγώ θα είμαι στη δύση της ζωής μου. Οπότε μάλλον είμαι άτυχος. Έπρεπε να γεννηθώ λίγο πριν. Ή λίγο μετά. Ή πρέπει να αρχίζω να ψάχνω τα τεφτέρια της μετενσάρκωσης.

Ε, όχι. Belle Epoque. Εδώ και τώρα. Ποιος είπε ότι οι νότες έχουν το χρώμα του χρήματος; Ποιος είπε ότι οι αγκαλιές έχουν το άρωμα της κρίσης; Ποιος είπε ότι η ζωή έχει τον ήχο της ανάγκης;

Τα μαθηματικά είναι δικά μας. Δεν είναι δανεικά. Τα χρόνια μας ανήκουν. Δε θα περιμένω να βγούμε από την κρίση για να ζήσουμε τη χρυσή εποχή μου. Κανείς να μην περιμένει. Μας χαρίστηκαν τα ηλιοβασιλέματα. Δε κοπιάσαμε για να κρατήσουμε ένα χέρι. Για να γελάσουμε με ένα ανέκδοτο. Για να αναπνεύσουμε. Μας χαρίστηκε η ζωή. Όχι από το ΔΝΤ. Όχι από τους τραπεζίτες. Να 'ναι καλά κι αυτοί. Η ζωή χαρίστηκε σε όλους.

Belle Epoque. Μας αξίζει τώρα.

Τώρα.

Belle Epoque. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου