Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

17.Εμπιστοσύνη

Εμπιστοσύνη.
Να βάλουμε αυτή τη μαγική λεξούλα στη καρδιά μας μέρες που είναι. Σε ποιόν; Στον εαυτό μας. Στον αόρατο κόσμο που μας κυβερνά και μας κατευθύνει. Ή μήπως το αντίστροφο; Από πού πηγάζει η εμπιστοσύνη; Από τον εαυτό μας. Ποιόν θα θέλαμε να εμπιστευτούμε πάνω από όλα; Τον εαυτό μας. Ε, εδώ είναι το θέμα!!! Μέσα στον καθρέφτη υπάρχει ο εαυτός που μας κοιτά και μας μιμείται αλλά δεν είναι σ' αυτό τον κοσμο! Είναι ο αόρατος "χ" που τον αντικατοπτρίζουμε τέλεια και όμως ξέρουμε τόσο λίγα γι' αυτόν!! Αυτός λοιπόν αξίζει την προσοχή μας. Και την αγάπη μας. Και την εμπιστοσύνη μας. Αυτός ξέρει. Πάντα ήξερε. Και θέλει να μας τα μάθει όλα. Τσάμπα. Αρκεί να θέλουμε κι έμείς. Αυτό είναι το μόνο τρύκ. Να θέλουμε κι έμείς. Γιατί αν δε θέλουμε δεν έχει κανένα πρόβλημα να παραμείνει για πάντα αυτό που εμείς βλέπουμε. Ένα άπιαστο είδωλο που υπάρχει μόνο για να μας δείχνει οτι μεγαλώνουμε.
Εμπιστοσύνη.

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

16.Αεροδρόμια

Τόποι χωρίς όρια.
Χωρίς ταυτότητα.
Χωρίς νοσταλγία.
Χωρίς ντροπές.
Χωρίς χθες.
Χωρίς γλώσσα.
Χωρίς πολιτισμό.
Χωρίς προορισμό.
Χωρίς ύπνο.
Χωρίς ημερολόγια.
Τόποι που ανακυκλώνονται τα πάντα.
Πάντα.
Χωρίς μονιμότητα.
Εντελώς ακίνδυνοι.
Εντελώς επικίνδυνοι.
Εντελώς ανώνυμοι.
Εντελώς όλοι.
Εντελώς μόνοι.
Η μυρωδιά που περιέχει όλες τις μυρωδιές.
Μακάρι να ήμουν ανάλαφρος σαν αυτούς τους τόπους.
Δυστυχώς που δεν είμαι.
Δυστυχώς γιατί θα μπορούσα να τους αγνοήσω.
Ευτυχώς που δεν είμαι.
Ευτυχώς γιατί δε θα μπορούσα αλλιώς να τους αγαπήσω.
Τόποι μαγικοί.
Αεροδρόμια. 

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

15.Υπόγειο

Συνήθως τα ταξίδια έχουν να κάνουν με το παρόν και το μέλλον. Αλλά μερικές φορές πάμε προς τα πίσω. Ποιά είναι η σωστή λέξη; Ρίζες; Βάση; Θεμέλια; Υπόγειο; Υπάρχει σωστή λέξη να καταδείξει την ευγνωμοσύνη στο ταξίδι που έγινε; Που μας έφερε εδώ που είμαστε τώρα; Κι ας μας πόνεσε μερικές φορές. Ένα τέτοιο ταξίδι γίνεται τις τελευταίες τρεις μέρες και αποκαλύπτει πολλά. Σαν τις υποσχέσεις των μεσημεριανών κουτσομπολίστικων ακούγομαι. "Μείνετε συντονισμένοι γιατί θα σας αποκαλύψουμε πολλά... Μια συνέντευξη που θα συζητηθεί..." Με κλείσιμο ματιού. Κλείνω κι εγώ το μάτι. Και το άλλο. Θυμάμαι. Στίχους, μελωδίες, κείμενα, νότες. Και μετά το ανοίγω. Και το άλλο. Ο χρόνος μερικές φορές δεν είναι μόνο χρήμα. Είναι και τέχνη.

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

14.Θεοφάνια

 Ξαφνικά μου ήρθε μια επιθυμία. Να βουτήξω και να πιάσω το σταυρό. Θεοφάνια σήμερα. Εντάξει, το ξανασκέφτηκα, το παραδέχομαι. Θες το τουρτουριστό κρύο έξω, θες που από μικρός έχω συνδυάσει το έθιμο με κάτι πατρίς-θρησκεία-οικογένεια τύπους και τον παπά να κάνει δηλώσεις "αγάπης", θες τα καταγάλανα νερά του Αργοσαρωνικού που μπαίνεις άνθρωπος και βγαίνει κένταυρος ε, το ξανασκέφτηκα. Ναι, αλλά για πρώτη φορά το έθιμο μου είπε κάτι. Στο αυτί. "Να κυνηγήσεις τα όνειρά σου" μου ψιθύρισε. Σοβαρά τώρα, δεν είμαι κανένας τρελός που ακούει φωνές. Το έθιμο ήταν ξεκάθαρο. Δε μου άφησε περιθώρια επιλογής. Δε σήκωνε αντιρρήσεις. Πήγα να του πω κάτι και μόνο που δεν έφαγα σβερκιά. Ήταν σοβαρά τα πράγματα. Αλλά το προκάλεσα. Το κυνήγι του σταυρού μου έκανε κάτι. Οπότε λέω με το νέο έτος να εντρυφήσω λίγο περισσότερο στα χρηστά ήθη. Σε αυστηρά προσωπικό επίπεδο. Να μη μπερδευτούμε με τους παπάδες. Αλλά τα όνειρα είναι εδώ και είναι έτοιμα να εκραγούν. Να μη τα προδώσουμε. Κρίμα έιναι. Ψυχή έχουν κι αυτά. Τη δική μας.

Καλή χρονιά