Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

02.Οι εκλογές μου

Στο προσκήνιο οι εκλογές. Να γίνουμε καλύτεροι. Να αναβαθμιστούμε. Είμαστε άνθρωποι της δημοκρατίας. Της παλιάς. Το λουλούδι επιμένει. Και παίρνει όλα τα χρώματα. Δε φαντάζεται ότι κάποιοι έχουν σκοτώσει γι αυτά. Οτι έχουν μισήσει γι αυτά. Οτι τα φόρεσαν με λογικούς συνδυασμούς και μετά αρπάχτηκαν για τις αποχρώσεις. Θέλω κι εγώ τα σημαιάκια μου. Τη διαφήμισή μου. Έχω δικαίωμα στο χρώμα. Κυρίως προεκλογικά. Και τη μέρα των εκλογών πανηγύρι. Η αποθέωση της χρωματομανίας. Ένα θα επιβιώσει. Τα υπόλοιπα στον άλλο γύρο. Στην άλλη τετραετία. Κόκκινο, πράσινο, μπλε. RGB. Η επιτυχία του γραφίστα. Και στην τηλεόραση υπάρχει αυτή η επιλογή. Για να συνδέσεις το λάπτοπ. RGB. Εδώ όμως γίνονται άλλες συνδέσεις. Συνδέομαι με το υπέροχο κλίμα των εκλογών. Αυτοί από την άλλη με συνδέουν με το υπέροχο δικό τους κλίμα. Αργία. Τουλάχιστον οι μαθητές είναι ευχαριστημένοι. Αυτοί ελπίζουν και σε δεύτερο γύρο. Αυτοί υποστηρίζουν την απλή αναλογική. Τη διπλή αναλογική. Την τριπλή. Τη δεκαεξαβάλβιδη. Αρκεί να μην έχει σχολείο. Έχουν καιρό τα παιδιά ακόμα. Να μεγαλώσουν, να δυναμώσουν, να σκοτωθούν αργότερα. Οι ντουντούκες τα έχουν ανάγκη. Κι αν δεν τα κερδίσουν τί πειράζει; Υπάρχει και το mall. Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Με εκνευρίζει το λουλούδι που δεν καταλαβαίνει τίποτα. Μα τελείως αναίσθητο είναι; Εδώ υπάρχει κρίση. Ο κόσμος πεινάει. Θυμώνει. Απεργεί. Εκλογές σήμερα. Μεγαλεία. Και σκεφτόμουν ένα μεγάλο ολοφώτεινο κήπο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου