Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

01.ΝΑΙ

Ναί. Να ξεκινήσω με κατάφαση. Και τόνο στο "ι". Αν και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος γιαυτό. Παρόλαυτά κατάφαση. Για όλα αυτά που γίνονται και μεις λέμε "όχι". Ή "δεν". Για όλη την άρνηση που σκληραίνει τις μέρες από το πρωί. Κι έξω φως. Όλοι γελούν με την ειρωνία. Μερικές φορές κι εγώ. Μετά σοβαρεύω. Ας αφήσουμε τα αστεία. Οι εποχές είναι δύσκολες. Το ήξερες; Το "ναι" βγαίνει δύσκολα. Σοβαρός. Αρκεί να βγαίνει. Χαλαρός. Σαν το μεροκάματο. Ατυχές το παράδειγμα. Τί άλλο γίνεται αυθόρμητα; Α, ναι, τα λουλούδια. Πρόσφατα έμαθα ότι μεγαλώνουν χωρίς προσπάθεια. Το ήξερες; Μάλλον έτσι πεθαίνουν κιόλας.
Ναί. Θα επιμείνω στον τόνο. Είμαι σίγουρος ότι είναι μόνο η εμφατική μου μανία. Δεν πειράζει. Αν άλλαζα γραμματοσειρά μπορεί και να μη φαινόταν. Άλλωστε το "όχι" γιατί έχει; Δεν είναι αδικία; Να μην ακούσω για μονοσύλλαβα και δισύλλαβα. Ας ρωτήσουμε το λουλούδι. Θα τόνιζε; Θα έγραφε ανορθόγραφα; Θα μας διόρθωνε με τα πέταλα ή με τ' αγκάθια;
Ναί. Το ήξερες;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου